SILIP SA BUHAY-PARI July 31, 2009
Posted by Fr. Felmar Castrodes Fiel, SVD in Jokes, Mission Anecdotes, Subanipa Diaries.Tags: Abu Sayyaf, Cebu, Fr. Felmar Fiel SVD, Zamboanga
trackback
Hindi Po Ako Power-Ranger. Papunta lang po ako sa Barrio!
One of the interesting things being a priest is the opportunity to meet many people from all walks of life and gain insights from them. Hindi lang yan, it also becomes an avenue for me to discover my own vulnerabilities which sometimes puts me into weird and funny situations. LOL.
1. Asar-talo. My confreres back in Cebu inasar ako. They told me: “mag-ingat ka sa backhoe!” Yong isa kasi naming pari ay nahulugan ng kalaykay ng backhoe. Kaya pagdating ko, ako at ang kasama kong pari ay di sumakay ng barge. Andoon ang backhoe. Nagtiyaga na lang kami sa canoe.
2. Sakay na. Ang Olutanga Island ay napakalapit lang sa isang municipality ng mainland Zamboanga Sibugay. Pwedeng languyin actually. Ten pesos lang kung sasakay ka ng barge. In less than 3 minutes, nasa kabilang island ka na. Kaya, sakay na!
3. First things first. When I reached my mission area, ang pinakauna kong ginawa ay maghanap ng hideout in case dumating ang Abu Sayyaf. Nada. Wala akong makita. Lo and behold, sa kwarto ko, may washing machine. Sinubukan ko ngang pumasok sa loob ng washing machine. Hehe, praktis lang…
4. Iskop na sana. On my first day dito sa isla, early in the morning ay nagkaroon ng sunog. Several houses and commercial establishments ay tinupok ng apoy. To my excitement, kinuha ko kaagad ang camera ko at takbo sa pinangyarihan ng sunog. Muslims and Christians helped each other. Talagang bayanihan. Sa isip ko, iskop ito! I set my cam for picture-picture, and to my greatest horror, wala palang battery!
5. Intsik ba ako? Almost 20 people have already asked me if Chinese ba daw ako. Ngek! Sabi ng friend ko dito, ang mga Chinese daw kasi ang potential kidnap victims. Aba, sabi ko agad, Pinoy ako!
6. Heavyweight! It was a very embarrassing experience (nahihiya magkwento ang baby priest!). After the Holy Mass in the barrio, pinakain ako ng mga parishioners ng masasarap at malalaking crabs. Pagkatapos kong kumain, gumuho ang upuan ko. What a shame!
7. Khaki. Since naging deacon ako last June 2008, I already abandoned khaki pants kasi mas lalo akong nagmumukhang “high-schoolish” (term borrowed from Frt. Ritchelle, SVD), meaning, parang high school. But dito sa Subanipa, it’s a need to wear khaki pants para magsurvive ako sa super muddy and super-lubak na mga roads. Ang kulay kasi ng khaki at putik ay pareho lang. This is what you call camouflage (very creative lang ang baby priest, bow!).
8. Sta. Cruz. May isang chapel dito, ang patron nila si San Isidro Labrador pero ang fiesta nila ay May 14 (di yata tumama sa exact feast day yon ah!). They told me that originally ang patron nila ya Sta. Cruz (fiesta Sept. 14). Pinagalitan daw sila dahil di naman daw saint ang Sta. Cruz. Hahaha. And it did not end there – they took San Isidro Labrador as their new patron, changed the month of their fiesta into May but retain the day 14 ….kaya May 14!
9. For the record. Since dumating ako dito, never pa akong nakaligo sa dagat. Bigla-bigla na lang daw kasi sumusulpot ang mga pirates dito. The involved municipalities ay nagkaroon ng registration of boats/motor-boats ng mga fishermen but the problem with pirates ay di na-solved. Pati mga pirates ay nagpa-register din!
10. Brownout. Araw-araw brownout dito. At hanggang dito na lang at baka mag-brownout pa!
____________________
RECOMMENDED POSTS:
heheheeh – napasaya mo ako sa mga kwento mo.
welcome to my blog kingkay! natutuwa ako at napasaya kita…
natawa ako sa sta.cruz,ahahaha..naalala ko tuloy yung tanong dati na ano ang tagalog sa St. Jude..eh di San Hudas..parang di bagay,hihihi
atleast exciting ang araw araw buhay mo padre hindi kabagot bagot tulad ng bakasyon ko!
yes, adventurous kasi tayong dalawa eh kaya lagi may bago sa daily laboy natin…
haha natawa ako dun sa suot mo fr.kala ko nga ikaw si red ranger hehe..
ang kulet eh hehe..
hehe, at naka-boots pa!
hahaha nice bits from baby priest! ^^ natawa ako sa bumagsak na upuan wahaha parang nagregister sa isip ko kung ano hitsura mo! ahihih sorry father but that was sooo cool hehe.
un mga pirates nag paregister din ang tendency eh wala ng pirates na ilegal nyaaaa!!
father father!! tagooo! anjan na sila!!! (abusayaf) wahaha
lately sinubukan kung pumasok ulit sa washing machine, aba, di na ako kasya. tumaba yata ako ng konti. hahaha.
Wahahaha, you really made my day padre! Hang kulet!!
Gusto ko sanang isa isahin ung comment ko sa bawat experiences kaso hahaba eh, basta natawa ako sa pagguho ng upuan, bwahahahahahaha!! este hihihi pala..
Hang kulet!!!!!
hehehe kakahiya kaya un!
hahahaha grabeh kahit bangenge ako ngayon nag try ako mag visit ng site ko… at natuwa ako dito sa bagong post mo……grabeh naman ang upuan na inupuan mo …. parang ayaw kang paupuin ah……… hehehe
Kainggit talga ang buhay ng mga pari at madre oh!!!!! haaaaaaaaaay!!! kya nga mega convince talga ako kay jason sayang ang panahon para sa kanya eh hanggat bata pa………
Zamboanga….zamboanga………sta.cruz ….sta.cruz …………….
may naalala akong tao na jan ang province nya at sa sta.cruz manila naman ang kanilang church for apostolate……………..
sana nga magtuloy tuloy na sya sa bagong seminary na nilipatan nya after ng disapprove nya sa dati……….masyadong nasaktan kase yun sa pagpalabas sa kanya………………………………………. kamusta na kaya sya…………
actually na-picturan ko pa ung inupuan kong bangko na yon eh…hanapin ko nga mamaya para mailagay sa post na ito…
nyaa takot din po ikaw sa dugo? whyket?
naexercise ang imagination ko dahil po sa mga kwento nio! aliw!
pirata, putikan, pati gumuhong upuan! hahaha! ^_^
hahahaha dapat magkukuwento din pala ako ng mga backtracks — silip sa buhay seminarista…
wow! cge po cge po! aabangan ko po un
santinofather!naalala ko, un isang empleyado po sa pinag-ojt-han ko, seminarista dati. di nakatagal po eh, hehe wula lang..
hehehe sa loob kasi ng seminaryo dapat malakas ang loob mo para magpersevere ka…
Hello mga fathers!
Nakakaaliw naman pala maging pari eh. Challenging. Akala ko pag pari, wala kayong ibang gagawin kundi magdasal lang ng magdasal. 
hehehe maraming ginagawa ang mga pari at misyonerong katulad namin ha. we are not only confined sa four walls ng aming mga kumbento or seminaryos. marami kaming adventures, kakatawa, kakatakot..pero masaya talaga.
Hehehe! Pag madre ba ganun din? Dati pinangarap kong maging madre, pero parang hindi ko kaya. At totoo nga, hindi ko nga kaya. Buti na lang hindi ako nagmadre. Baka mas lalo pang dumami ang kasalanan ko. Hehehe! Salamat po pala sa pagvisit sa site namin. Inadd na rin po namin kayo sa Links page namin Father.
wow! natutuwa ako pag may mga potential recruits…inadd din kita sa links ko…ano ba yong congregation na tinry mo?
padre salamat sa share. two words. cool priest!
welcome darbs. pag may update me, inform ko ulit u.
hahahaha natawa ko sa gumuhong upuan
sinabotahe ka!
mukhang ang saya saya talaga ni father santino..
ang saya maging pari.
nakaka engganyo… ooppps…
hehehe join ka na kasi sa svd…dinadaan-daanan mo lang lagi yan eh, minsan bumaba ka sa christ the king, pasok ka at tanungin mo ang guard saan makikita ang vocation office at mag-apply ka na..go!
ganun>>
ok pag may time ako
mag aapply ako sa voction office
pero anong position aaplyan ko?
bro. hamster, sabihin mo mag-se-search-in ka o “vocation discernment.” hihingin nila ang profile mo, i-to-tour ka sa loob ng christ the king: from seminaryo to the the sementeryo to the grotto. enjoy yan. may mga kasama ka rin na mag-di-discern. then, bibigyan ka ng short test and short interview…
Napangisi ako sa mga kwento mo Fr. Fiel… Kakatuwa ang paglugmok ng upuan (sabi ko na sa previous comment ko, dahan dahan sa pagkain) hehe…
Naweirdoha lang ako dun sa hindi mo pa paagkakaroon ng pagkakataong maligo sa dagat…
hay, yan talagang paliligo sa dagat ang pinag-iinitan ko…isang post talaga ang i-dedicate ko para dyan…
ahahhaahaha. napaka KULET mo pla father. COOL!
Patulog na sana ako pero nagbasa basa muna ako, hindi ko mapigilan tumawa one after the other ng mga kwento mo….
naiimagine ko yung itsura mo pag papasok ka sa washing machine at sisilip to check kung wala na abu sayaf! ahahaha
salamat po father sa kwentong energo!!!!!
salamat tope! inspired din ako sa mga posts mo sa totoo lang…very grounded in reality…
classmate, you’ve become a great story teller…i must admit, i love your stories – short but heavy – good materials for your homilies, i bet. One thing sure, they are your experiences, and you’re witnessing to the wierd at times hehehe, yup WORD made flesh…and dwelt among us fuuny organisms! Keep up!
ay naku rev. ferdie, maghintay ka…ibibida ko si emerenciana sa next post ko, kung paano niya nagawang unforgettable ang buhay apostolate ko sa west kamias. hehehe.
ingat dyan father!
thanks bernard! dalaw-dalaw ulit ako sa blog mo…
hahaha nice father, gling tlga ng kwento mo, ntatawa ko promise! kwento ka ha. update ka always para me update ako sayo.
Ingat k jan. GOD BLESS
sure mycel! sana magpunta sa ordination sa december para magkita naman tayo…
post ng mga picture sa pinuntahan mo father hehehe
sa mga susunod na mga posts mars. salamat pala sa favor ha…ang ganda talaga! ilalabas ko un sa aking next posts…
hehe.
Father, sino po si Jhunice? At pano kami posibleng nagkakilala? Hindi kasi ako matandain sa pangalan, kaya hindi ako sigurado..
ipapakilala ko siya sa yo…lagay ko link niya sa blog mo…
hehe. akala ko tinatanong mo kung personal kaming magkakilala. bakit nga pala gusto mo kami ipakilala sa isa’t isa? hehe. nacurious lang ako.
kasi may nakita kong similarity sa inyong dalawa. hehe.
hahaha nu ba yan nangyayari sayo father… kulet
kamusta naman yun washing machine mo??
ang galing nang pagkakakwento, pwede ka din maging comediante father…
ingat ka po ule next time na umupo ka ha???
doble ingat na ako ngayon
ang daming tao dito father. nahilo ako haha. salamat sa pagbisita. nga pala natawa ako sa intsik na karaniwang target ng mga sayaf haha.
btw malapit ba kayo talaga sa grupo nila? as in parang baryo lang ang layo nila?
hehehe actually malayo. pero last year, may threat kasi dito sa isla na sasalakayin daw ng mga abu sayyaf kaya nagsilikas yong mga tao. so far, this year, wala pang threat..hehe (nginig!)
sa totoo lang father hindi ko talaga maintindihan kung nasaan ang puso at kaluluwa ng mga sayyaf na yan hano?
we are on the same boat dencios! ako ay nagtataka rin bakit sila ganyan…
oh wow so cool! grabe tunay na father ka nga! in fairness mas cool ang get up mo kesa sa iba. LOL!
hehehe my dear princess, salamat sa pagbisita sa e-bahay ko. nilagay ko blog mo sa links ko…
panalo post mo, pari!
natawa ako. hehehe. kailangan mo yan sa iyong misyon. nga pala, tinuturuan ba kayo mag-joke sa seminaryo? puro palabiro mga kaibigan ko pari, eh. hindi kasi ako natuloy pumasok sa seminaryo sa amin kaya hindi ko alam. hehe
pagpalain ka!
naku super sawsaw sinama kita sa links ko. gusto ko sana mag-iwan ng comments sa isa sa mga posts mo pero di makapasok…
ay, ganoon ba? baka sa firefox lang gumagana yung comment system. ipagpaumanhin.
inaayos ko pa listahan ko, isama kita kapag na-up ko na blogroll ko. nawala kasi nung nagpalit ako ng template sa blogspot.
firefox ang gamit ko eh. wala kasi akong makita doon sa area na “comment as”…
Salamat sa pagbisita sa mumunti kong blog Father!
After reading some of your entries…nasa top 3 na kita sa mga pinaka-cool na pari ever!
pwede ba kita ma-interbyu one time? tipong tell-all interview?
holla at your boy.
talaga? wow, salamat! sige, kailan ba?
haha, natawa ako sa lahat ng nangyari sa iyo father. gusto ko yung first thing firsts, intsik ba ako, sta cruz, at for the record. hehe.
nakakatuwa! yay. ngayon lang ako nakarinig ng istorya ng isang pari. i have lotsa know people from seminary. sila kase ang nagturo sa amin nung high school. galing sila ng san carlos seminary from guadalupe, makati. it was a good time then! hehe. at maloko ang mga teacher naming yun!
hahaha. sige ax, mag-iipon pa ako ng maraming kwento dito sa misyon ko at hahalungkatin ko muna ang aking diary at nang magather ko rin ung mga stories ko noong ako ay isa pang mabait, tahimik at malokong seminarista…
haha, sige. aabangan ko ang marami mong kwento!
ihahanda ko muna…
hehe kk2wa nman nung gumuho upuan!! dont eat 2 much father pra my energy k s pgtakbo if ever mdaan jan abu sayaf hehe..
hehe baka magwowork-out na lang siguro ako…:)
#3 first things first.
magtago sa washing machine? hmmm..
astig ka father
hay, di na ako kasya ngayon…hahaha.
Wow astig na pare ere, kagandang lalaki e.
hehehehe..
cool.
kaw ba yan Red 1 (one) ?
hehehe
gusto ko ding makakilala ng iba’t ibang tao..
pati na rin sa iba’t ibang lugar..
dati sabi ng Mama ko bagay daw akong maging pari, ako kasi nagpapangalan sa mga nagiging aso at pusa namin.
in short ako ang nagbibinyag sa kanila ng pangalan at nagugustuhan naman nila dahil iyon na rin ang tawag nila.
taong simbahan din kasi ako dati,
ngayon may sungay na ko.. Harhar..
pero kahit ganoon, alam kong wala pa akong buntot ngayon
otep, nasubukan mo na bang magjoin ng isang vocation discernment seminar? naku, baka nga naman may calling ka rin sa pagpapari…at ng ma-rekindle natin ang pagiging taong simbahan mo…
magandang hapon kuya santino!
heheh
1. Asar-talo. -awww.nahulugan ng kalaykay ng backhoe?ano kaya feeling nun?
2. Sakay na. – father, pwede ka bang sumakay rin papuntang malaysia?tanong mo naman.dalawin mo ko dito.baka 10 pesos lang din ang bayad.
3. First things first. – haha.hindi ko maimagine.hindi nga father?kasya ka sa washing machine?
4. Iskop na sana. – at talalagang iiskup ka pa father.haha.lesson learned: kelangan langing nakacharge ang battery ng digicam. :p
5. Intsik ba ako – haha.patay kang bata ka dyan. magkano kaya ransom?
6. Heavyweight! -baka naman kasi nasobrahan ng food father
7. Khaki. -tama father, camouflage nga. :p
8. Sta. Cruz.- saint kaya si sta.cruz, pati si sta.mesa!
9. For the record. -haha
10. Brownout. -at least may time ka pa magblog
ok ba father?eto yata ang pinaka pinag-isipan kong comment sayo. ;p
wow, talagang inisa-isa ah! kaya iisa-isahin ko rin ang reply:
1. Asar-talo. -awww.nahulugan ng kalaykay ng backhoe?ano kaya feeling nun? — until ngayon hirap pa maglakad ung pari namin. nadurog daw mga buto niya…
2. Sakay na. – father, pwede ka bang sumakay rin papuntang malaysia?tanong mo naman.dalawin mo ko dito.baka 10 pesos lang din ang bayad. — ung secretary namin kasi dito sa parish ay galing malaysia. ung husband nasa malaysia.
3. First things first. – haha.hindi ko maimagine.hindi nga father?kasya ka sa washing machine? — ngayon hirap na….
4. Iskop na sana. – at talalagang iiskup ka pa father.haha.lesson learned: kelangan langing nakacharge ang battery ng digicam. :p — agree!
5. Intsik ba ako – haha.patay kang bata ka dyan. magkano kaya ransom? — ganito daw yan. ang kikidnap smalltime kidnappers, meaning ibebenta ka sa higher group of kidnappers (like abu sayyaf) ng 50, 60 thousand…pag makuha ka na ng higher group, tataas na ang ransom demand para sa u. milyones na…
6. Heavyweight! -baka naman kasi nasobrahan ng food father — oo nga eh. sarap kasi.
7. Khaki. -tama father, camouflage nga. :p — parang army, di ba?
8. Sta. Cruz.- saint kaya si sta.cruz, pati si sta.mesa! — parang st. john lutheran, st. mary major….
9. For the record. -haha — may special blog post talaga pag makakaligo na ako!
10. Brownout. -at least may time ka pa magblog — dami times na while nag-e-encode ako, bigla na lang shut down lahat! brownout pala…
tumbling ako sa isa-isang reply mo Father..buti naman may kuryente pa ngayon.hehe
hehehe kasi naman pag may kuryente, upo agad ako sa harap ng computer baka magbrownout na naman…hehe
Napadaan lang po father sa blog nyo! Nakakasayang isipin me cool na father at the same time writer pa! God bless you always!
http://dormboy.wordpress.com
salamat sa pagdaan dormboy! natutuwa ako sa mga posts mo kasi dormboy din ako sa loob ng napakahabang panahon…
Hi Fr. Thank you for dropping by my blog. Dalaw po kayo ulit.
Btw, I can’t imagine having to hide inside a washing machine. Buti kasya kayo and sana hindi naman umabot sa ganoon na kailangan magtago kayo.
this time, naghahanap na ako ng bagong hideout kasi di na nga ako kasya doon..hehe…bisitahin kita ulit. inadd kita eh.
todo na ‘to father ah daming nirerecruit hehehehe hmmm si otep mukhang hinuhuli mo rin…… hmmmmm mukhang ganda ng lambat mo dito walang butas ….. medyo malakilaki ang binibingwit mo eh…
ako puro dilis lang(mga bata) kase hindi maganda klase ng LAMBAT ko …. hehehehe
hehe. nasabi kasi sa akin ni otep na dati siyang taong simbahan. sinuggest ko lang na magsearch-in siya, hehehe. try lang un, baka ma-convince at magsama pa sila ni bro. hamster. dala eye-ball na rin nilang dalawa. hehe. tiningnan ko kanina ang blog ni bro. otep, wala pang reply…si bro. hamster, parang na-fe-feel ko na open rin sa idea na magsearch-in, kailangan lang niya ng maraming info kung ano ang mangyayari pag magsearch-in siya…
hi father fiel,
youre always be in my prayer!
salamat grace! balik ka ulit dito ha…
padaan father..mangungulit lang.mano po. :p
kaawaan ka ng Diyos anak…God bless +
ano po ba ang backhoe?
speaking of abusayaf, noong pumunta ako ng mataol, mayt mga protocol ang aking mga kasama sa pagpuinta namin sa isla. i was told not to wear anything flashy. at bawal din akong tawagang doc sa harap[ ng maraming tao, kaya tinatawag nila ako by my own name, na obviously, hindi naman silas sanay dahil since baby doctor pa nga ako ika nga, sanay silang tawagin akong “doktora”. ang sabi nila, hindi naman daw ako potential na ikidnap for ransom, mas may potential daw akong ikidnap para asawahin. hahaha…
hope to meet with you one of these days father, yan ay kung mapadpad kami uli diyan sa isla para mag monitoring.
ps. kilala ko rin po si fr. bombim aranez. teacher ko siya dati sa medskul.
aba, small world! palagi kami nagkikita ni doc arañez pag may mga kainan…like noong birthday ng isang madre at sa isang fiesta…
ang backhoe ay ang ginagamit sa paghuhukay ng lupa pag may mga constructions…
Simple lang pero cute ang post. Tulad ng author. Napadaan din po! Enjoy talaga ako sa pag babasa.
wow, cute daw ako…salamat po…
nakakatuwa naman ito.. lalo na yung #3,5,6,7,9,10
haha..halos lahat na nakakatawa
kmzta aman po!!?
nkta ko po blog nyu through ate lhen
pde po bng magtanong kung
may klala po kaung
privito amper castrodes
kxe po nagtataka
po ako
kng bkt po
kaapelyido
ko po kau eh!!!
di ko kilala eh. mother ko ang castrodes. pero iilan lang ang mga kilala kong castrodes. most of them are in bohol kasi…
[...] Silip sa Buhay-Pari (Part One) [...]
[...] Silip sa Buhay-Pari [...]
HA HA HA !! ang lakas ng tawa ko dito.. tuloy my kano husband is asking me what is funny.. nakakatuwa ang mga kwento…Don’t eat too much para makatakbo ng mabilis kung sakalit sumalakay sila..
Ingat na lang.. you’re always in my prayers.
God Bless You always,
Ate Char
yap, magda-diet po, hehe.
I have fun reading this stuff, fr fiel. SVD is a salesian right? I used to work in our Parish way back then in college years. Ang sarap kasama ang mga salesian priest and I remember Fr. Dennis (Mary help of Christian Shrine in Better Living Parañaque) from you.
hahaha. hindi po. SVD po ay Divine Word Missionaries. Iba pa rin po ang Salesian, hehe.
Good MOrning Father,
Last year pa ang post mo na eto pero ngayon ko lang nauumpisahang basahin.
You really inspired me so much of your funny and exciting experiences and I am more eager to try Svd instead of San Carlos.
hehe.kala ko noon ang pari puro dasal dasal tapos super seryoso.den i realized na ang saya pla kabonding.grabe.fr.nga pala.san ka ngaun? Sna magkapriext din kmi ng ikaw mismo:D pasyal ka d2 san narciso, zambales minsan po:) hengkulet:D